brak komentarzy

Jak zidentyfikować główną myśl dowolnego fragmentu?

„Jak zidentyfikować główną myśl danego fragmentu Pisma?” Jest to pytanie, które często słyszę od liderów małych grup biblijnych oraz od liderów grupy studenckiej w kościele, w którym usługuję. Nic nie sprawiłoby mi większej przyjemności niż móc im (i tobie) powiedzieć, że posiadam magiczną formułę, która przeniesie cię z treści danego fragmentu do jego sedna, a nawet więcej lepiej, do zastosowania wynikającego z niego. Niestety, nie posiadam takiej magicznej formuły. Uważam, jednak, że istnieje kilka rzeczy, które zawierają się w tekście, bez względu na to z jakiego miejsca Biblii on pochodzi, które pomogą ci zrozumieć jego sedno.

  1. STRUKTURA I AKCENT

Po pierwsze, weź pod uwagę strukturę i akcent danego fragmentu. Lubię zaczynać od struktury, tzn. od tego, jak mój tekst rozkłada się na mniejsze sekcje wersetów, które wzajemnie się uzupełniają.

Oczywiście, sposób, w jaki podjedziemy do określenia struktury, będzie zależny od rodzaju literackiego danego tekstu. Jeśli tekst jest narracją, to pomocne będzie zwracanie uwagi na fabułę i postacie. Będę także szukał miejsca akcji, punktu kulminacyjnego historii oraz jej rozwiązania. Jeśli tekst jest przemową lub listem, to będę zwracał uwagę na płynność myśli prowadzącą do logicznego wniosku. Jeśli tekst jest poezją, to będę starał się zidentyfikować poszczególne strofy i zacznę je streszczać.

Dodatkowo, bez względu na to, w jakiej części Biblii się znajduję, to zawsze, ale to zawsze szukam powtarzających się słów lub myśli. Tutaj pomocny okaże się przekład dosłowny. Lubię korzystać z pytania diagnostycznego: „W jaki sposób autor uporządkował ten fragment?” A gdy już uda mi się naszkicować jego strukturę, to zadaję sobie pytanie, jaki akcent/nacisk ukazuje owa struktura.

  1. KONTEKST

Po drugie, weź pod uwagę kontekst.  Żaden fragment w Biblii nie istnieje w odizolowaniu. Przeciwnie, każdy tekst jest częścią szerszego wywodu, opowiadania czy zbioru fragmentów, które w pewien zamierzony sposób zostały zaaranżowane przez autora.

To, co pojawia się przed rozważanym fragmentem i to, co następuje po nim jest ważne i może pomóc mi w zrozumieniu tego, co w nim się znajduje. Kontekst może okazać się pomocny w zrozumieniu tematu, który autor porusza. Może okazać się pomocny w ukazaniu mi, że dany temat jest częścią szerszej sekcji danej księgi. Może skorygować moje dotychczasowe rozumienie części studiowanego fragmentu. A nawet może pomóc mi zrozumieć tło historyczne w jakim znajdowali się pierwotni odbiorcy.

Kontekst jest kluczowy. A moje pytanie diagnostyczne brzmi: „Dlaczego autor umieścił ten fragment właśnie tutaj, w tym miejscu księgi?”

  1. TEMAT PRZEWODNI KSIĘGI

Zważywszy na to, co właśnie napisałem na temat istoty kontekstu, sensownym jest oddalenie się i spojrzenie na daną księga jako na całość.  Jakie autor miał zamiary pisząc tę księgę?

Oczywiście, należy włożyć sporo pracy, aby dobrze zrozumieć temat przewodni księgi. Niemniej, uważam, że ważnym krokiem jest pytanie: ”W jaki sposób dany fragment – a w szczególności to na co jego struktura kładzie akcent/nacisk – odnosi się do przewodniego tematu całej księgi?”

  1. REFLEKSJA TEOLOGICZNA

W Ew. Łukasza 24:13-49 Jezus naucza, że całe Pismo wskazuje na Jego śmierć i zmartwychwstanie, a rezultatem tej ewangelii jest upamiętanie i przebaczenie grzechów. Nie rozumiejąc tego, narażamy się na ryzyko interpretowania poszczególnych fragmentów Pisma jedynie moralistycznie lub w jakiś inny oddzielony od ewangelii sposób.

Dlatego istotne jest, aby posługiwać się wszystkimi narzędziami teologicznymi (szczególnie teologią biblijną) w celu zapytania: „W jaki sposób dany fragment odnosi się do przesłania ewangelii?”Bez wątpienia, jest wiele sposobów, by robić to niewłaściwie. Stąd ważne jest, abyśmy znajdowali właściwe powiązania pomiędzy naszym tekstem a ewangelią.

  1. SYNTEZA

Po zakończeniu pracy nad strukturą, kontekstem, tematem przewodnim i teologią fragmentu, nadszedł czas na rozpoczęcie syntezy.  Niezależnie od tego, czy nazwiesz to głównym przesłaniem, główną myślą, czy głównym tematem fragmentu, to należy w końcu uczynić ten ostatni krok. Pytanie, które lubię sobie zadawać, brzmi: „Czego autor próbuje nauczyć swoich pierwszych odbiorców?”Co on tu mówi? Co ma przede wszystkim na myśli?

Nie oszukuj się: to nie jest łatwy proces. W moim wypadku zajmuje on od godziny do dwóch, kiedy chodzi o przygotowanie się do prowadzenia małej grupy biblijnej – i około 12 godzin, kiedy chodzi o kazanie! Ale bez względu na to, jaką ilością czasu dysponujesz, jestem przekonany, że warto się temu poświęcić.

Oczywiście, gdy już zidentyfikujesz główną myśl, to musisz jeszcze przemyśleć kwestię zastosowania jakie z niej wynika.Jednak zawsze zaczynam od tego:

  1. W jaki sposób autor uporządkował / zaaranżował dany fragment?
  2. Dlaczego autor umieścił ten fragment akurat tutaj, w tym miejscu księgi?
  3. W jaki sposób dany fragment odnosi się do tematu przewodniego całej księgi?
  4. W jaki sposób fragment odnosi się do ewangelii?
  5. Czego autor próbuje nauczyć swoich pierwszych odbiorców?

Więcej pomocnych informacji na temat tego procesu można znaleźć w książce Davida Helma „Głoszenie ekspozycyjne. Jak dziś przedstawiamy Słowo Boże” (Fundacja Ewangeliczna, 2018).

Przeczytaj także: Dlaczego Głoszenie Ekspozycyjne?

Autor: Robert Kinney