brak komentarzy

Nawrócenie w praktycznym życiu kościoła

Jaką praktyczną różnicę sprawia biblijne zrozumienie nawrócenia w życiu Kościoła?

Kościół, który posiada biblijne zrozumienie nawrócenia powinien:
  1. Być ostrożny/uważny w przyjmowaniu nowych członków.
  2. Prosić każdego potencjalnego członka o wyjaśnienie ewangelii.
  3. Starać się dowiedzieć, czy istnieją w życiu danej osoby jakieś obszary niewyznanego grzechu.
  4. Udzielać chrztu i Wieczerzy Pańskiej z ostrożnością/rozwagą. Członkowie nie powinni naciskać na pastora, by ten w pośpiechu chrzcił ludzi. Stół Pański powinien być odpowiednio odgrodzony (czyli osoba usługująca powinna wyjaśniać kto powinien uczestniczyć, a kto nie).
  5. Być ostrożny w formach ewangelizacji, które mogłyby zachęcać do składania fałszywych/powierzchownych/pochopnych wyznań wiary, czy to poprzez manipulowanie emocjami czy też przez prezentowanie rozwodnionej ewangelii.
  6. Odrzucać traktowanie grzechu z lekkością. Członkowie powinni poszukiwać współodpowiedzialności, zachęty i napominania siebie nawzajem.
  7. Praktykować formalną dyscyplinę kościelną.
  8. Poszukiwać nowych sposobów, by ukazywać że granica między kościołem a światem jest istotna i wyraźna, jak np. poprzez ograniczanie publicznej służby w kościele jedynie do jego członków.
Kościół z niebiblijnym zrozumieniem nawrócenia może:
  1. Stać się Kościołem pełnym ludzi, którzy raz wyznali wiarę w Jezusa Chrystusa, ale nigdy nie doświadczyli radykalnej zmiany, którą Biblia przedstawia jako nawrócenie.
  2. Nazywać chrześcijanami ludzi, którzy nimi nie są. Niechrześcijanie będą spoglądać na tych „chrześcijan” i mówić: „Ty jesteś chrześcijaninem? Ale przecież żyjesz tak jak ja! Dlaczego miałbym uwierzyć w to, co ty, skoro nasze życia niczym się od siebie różnią?”

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.